Ad vitae tempora proposueram

I świat wydaje nam się dobrym miejscem
Okłamujemy życie i siebie nawzajem
Układamy plany nie do spełnienia
Marzenia, które nie mają szans się ziścić
I płaczemy z błahych powodów, bo ciężko jest
Zauważyć swoje własne błędy… Kłamstwo,
Nawet najlepsze, nie daje wytchnienia od gonienia
Za marzeniami, za planami, które są zbędne.
Tracimy życie siedząc i płacząc,
Marnujemy czas, niekoniecznie nasz.
I uważamy się za ważnych dla świata,
Będąc jak najmniejsza i nieznacząca mrówka,
Dla świata, który nie przemija.
A my przemijamy i znikamy.
Świat pozostaje taki jaki był.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s