Pogrzeb duszy

Malutki świat, zamknięty na wszystkich
Czarno-biały smutny film
Jednostajne uderzenia pustych czterech kątów
Gdzieś pośrodku tego- ja
W ciszy gdzieś tam stoję
W duchu moim skrzypek gra- marsza żałobnego
Obok tego stoi tłum, wszystkiemu się przygląda
Twarze ludzi puste, stałe- niewzruszone czasem
Czarny kondukt przeszedł już
Skrzypek w duchu przestał grać
Tragedia już dobiegła końca
Odprowadzona oczyma tysiąca.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s